مراقبه‌های روزانه ۰۵۰۱ (0501)

Show

<h2>اگر سکوت کنند، سنگ‌ها به فریاد خواهند آمد!</h2>

« و چون عیسی به اورشلیم، به سوی سرازیری کوه زیتون نزدیک می‌شد، همه شاگردان، در جمعیتی انبوه، با شادی و با صدای بلند خدا را به خاطر همه معجزاتی که دیده بودند، ستایش کردند. آنها گفتند: «مبارک باد پادشاهی که به نام خداوند می‌آید!» صلح در آسمان و جلال در اعلی علیین باد. بعضی از فریسیان از میان جمعیت به عیسی گفتند: «ای استاد، شاگردانت را توبیخ کن.» او پاسخ داد: «به شما می‌گویم، اگر ساکت بمانند، سنگ‌ها به فریاد خواهند آمد!» لوقا ۱۹:۳۷-۳۹ شادی‌ای که ورود عیسی به اورشلیم را توصیف می‌کند، به عنوان لحظه‌ای از بیداری خاص، قابل مقایسه با غسل تعمید او (لوقا ۳:۲۱-۲۲) یا با تبدیل هیئت او در برابر پطرس، یعقوب و یوحنا (لوقا ۹:۲۸-۳۶) به نظر می‌رسد. جلال پسر خدا به عنوان واقعیتی چنان آشکار می‌درخشد که هیچ کس نمی‌تواند آن را انکار کند. این امر به حدی است که خداوند، در مواجهه با تردیدهای فریسیان، این پاسخ را به آنها داد:
«اگر ساکت بمانند، سنگ‌ها فریاد خواهند زد!» با این حال، این تجلی بسیار خاص باقی می‌ماند - این معجزه پیش از زمان خشونت و نفرتی رخ می‌دهد که منجر به کشتن خداوند و ویرانی اورشلیم خواهد شد. همه چیز یک شبه تغییر خواهد کرد!
ما این واقعیت را در رفتار مسیحیان می‌یابیم. بدون اینکه لزوماً درخواست کرده باشد، ممکن است از دیدار خاصی از روح القدس شگفت زده و خوشحال شود. خداوند به شیوه‌ای آشکار و بی‌چون و چرا، مسیحی را احیا می‌کند، او شادمان می‌شود… پیش از آنکه همه چیز ناپدید شود. تنها چیزی که باقی می‌ماند، گام برداشتن با ایمان است، با تمام سختی‌ها و سکوت‌هایش. این نوع وارونه‌سازی اغلب ما را رسوا می‌کند، اما این کار خداست.
«باد هر جا که می‌خواهد می‌وزد و صدای آن را می‌شنوی؛ اما نمی‌دانی از کجا می‌آید یا به کجا می‌رود. همچنین است حال هر که از روح متولد شود» (یوحنا ۳:۸).
در روایت اعمال رسولان، اولین جامعه مسیحی که در میان معجزات بسیار ظهور کرد، خیلی زود با مشکلات بسیار انسانی روبرو شد.
خود پولس رسول، که با قدرت تمام انجیل را اعلام می‌کرد، بیش از هر کس دیگری در معرض فراز و نشیب‌های هستی قرار داشت.
به عنوان مسیحی، ما فراخوانده شده‌ایم تا آنچه را که به ما داده می‌شود با سپاسگزاری دریافت کنیم، در عین حال خود را در برابر آرمان‌های مذهبی ایده‌آل‌گرایانه‌ای که همیشه به ناباوری منجر می‌شوند، محافظت کنیم. بیایید آنچه را که خداوند برای تجربه به ما می‌دهد، بپذیریم، بدانیم که کار روزانه ما همیشه وفاداری، اطاعت و تطهیر قلب خواهد بود.
«ای مرد، او آنچه را که نیکوست به تو آموخته است؛ و خداوند از تو چه می‌خواهد جز اینکه عدالت را به جا آوری، امانت را دوست بداری و با فروتنی با خدای خود رفتار کنی.» میکاه ۶:۸

html view
Comments to Roby Reyland

مراقبه‌های روزانه ۰۵۰۱ (0501)

Méditations quotidiennes